Η ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣΑποτέλεσμα εικόνας για Warspite
Η ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 

1828 /11/1
 Δέκα μέρες πρὶν ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα, ἡ ἀγγλικὴ κορβέτα «Wolf» ἀγκυροβόλησε στὸ λιμάνι τοῦ Ἀγκώνα. Ἀνήμερα τῆς Πρωτοχρονιᾶς ἡ κορβέτα ἀπέπλευσε. Τὰ ξημερώματα τῆς 6ης Ἰανουαρίου ἡ κορβέτα ποὺ μετέφερε τὸν Κυβερνήτη συνάντησε κοντὰ στὶς ἀλβανικὲς ἀκτὲς τὸ ἀγγλικὸ πολεμικὸ «Warspite». Ἐκεῖ ἔπρεπε νὰ γίνει μετεπιβίβαση ἐπιβατῶν καὶ ἀποσκευῶν. Στὸν Καποδίστρια δὲν ἄρεσε καθόλου ἡ συγκεκριμένη ἐνέργεια τῶν Ἄγγλων. Γράφει στὸν ἀδερφό του Βιάρο: «ἀχθεινὸν ἦτον τὸ Ἀγκώνειον τεσσαρακονταήμερόν μου, καὶ ἀλγεινὴ ἡ ἀνάγκη καθ’ ἣν μετεπέρασα ἀπὸ ἓν πλοῖον εἰς τὸ ἄλλον, ἐν μέσῃ θαλάσσῃ καὶ κατενώπιον τῆς γενεθλίου μου γῆς». Οἱ Ἄγγλοι ἀποδεικνύονταν ἐξαιρετικὰ ἀνάλγητοι. Ὄχι μόνο ἀρνήθηκαν νὰ τὸν μεταφέρουν γιὰ λίγο στὴν Κέρκυρα, γιὰ νὰ προσκυνήσει στοὺς τάφους τῶν γονέων του, ἀλλὰ καὶ τὸν ὑποχρέωσαν μεσοπέλαγα νὰ ἀλλάξει πλοῖο.

Τὸ «Warspite»των 76 κανονιων  τὸν μετέφερε στὴν Μάλτα, ὅπου καὶ παρέμεινε μέχρι τὶς 2 Ἰανουαρίου τοῦ 1828. Στὶς 6 Ἰανουαρίου τὸ Warspite ἔμπαινε στὸ λιμάνι τοῦ Ναυπλίου κι ὄχι στὴν Αἴγινα, ἕδρα τῆς Προσωρινῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, λόγῳ θαλασσοταραχῆς. Τὴν ἑπόμενη μέρα οἱ ἀρχὲς τοῦ τόπου ἀνέβηκαν στὸ πλοῖο, γιὰ νὰ καλωσορίσουν τὸν Κυβερνήτη.

Τὴν Κυριακὴ 8 Ἰανουαρίου τοῦ 1828 παρακολούθησε τὴ δοξολογία στὸν ναὸ τοῦ ἁγίου Γεωργίου καὶ τὴν ἑπόμενη ἀπέπλευσε γιὰ τὴν Αἴγινα. Στὶς 12 Ἰανουαρίου οἱ ἀρχὲς καὶ ὁ λαὸς τῆς Αἴγινας ὑποδέχονταν ἐπίσημα τὸν Κυβερνήτη. Παρόντα ἦταν καὶ τὰ πλοῖα τῶν τριῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Στὴν προκυμαία τῆς Αἴγινας πραγματοποιήθηκε ἡ ἔπαρση τῆς ἑλληνικῆς σημαίας καὶ στὴ συνέχεια ὁ Καποδίστριας μὲ «χαρίεν ἀλλὰ σοβαρὸν ὕφος καὶ βάδισμα» κατευθύνθηκε στὸν μητροπολιτικὸ ναὸ τῆς Αἴγινας γιὰ τὴν ἐπίσημη δοξολογία. 
Κατὰ τὴ διάρκεια τῆς δοξολογίας ὁ Καποδίστριας ἀρνήθηκε νὰ ἀνέβει στὸν ὑπερυψωμένο θρόνο ποὺ εἶχαν ἑτοιμάσει γιὰ τὸ πρόσωπό του, καὶ στάθηκε ὄρθιος ἀνάμεσα στὸν κόσμο. Ὄρθιος ἄκουσε καὶ τὸν πανηγυρικὸ τῆς ἡμέρας ποὺ ἐκφώνησε ὁ λόγιος Θεόφιλος Καΐρης.

Ὁ Θεόφιλος Καΐρης στὸν πανηγυρικό του ζητᾶ ἀφενὸς ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες νὰ χαροῦν, γιατὶ ἡ ἡμέρα τῆς ὑποδοχῆς τοῦ Καποδίστρια εἶναι μία ξεχωριστή, γιὰ τὸ Ἔθνος, ἡμέρα. Εἶναι ξεχωριστὴ «διότι παύουσιν εἰς τὸ ἑξῆς τὰ δεινά μας διότι θέλομεν ἰδεῖ τὴν δικαιοσύνην ἰσχύουσαν, τοὺς νόμους ἐνεργουμένους, τὴν κακίαν τιμωρουμένην, τὴν ἀρετὴν βραβευομένην, καὶ ἐν γένει τὴν πατρίδα εὐνομουμένην καὶ εὐδαιμονοῦσαν εἰς τὰ ἔσω, τροπαιοῦχον καὶ θριαμβεύουσαν εἰς τὰ ἔξω, τὴν πίστιν ὄχι πενθοῦσαν, ἀλλὰ λαμπροφοροῦσαν καὶ χαίρουσαν». Ζητᾶ δὲ ἀφετέρου ἀπὸ τὸν Κυβερνήτη νὰ πολιτευθεῖ κατὰ τέτοιον τρόπο «ὥστε νὰ παύσωσιν αἱ διχόνοιαι, νὰ διαλυθῶσιν αἱ φατρίαι, νὰ ἐνεργῶνται, καὶ νὰ ἰσχύωσιν οἱ νόμοι, νὰ ἀσφαλισθῇ ἑκάστου ἡ ζωή, ἡ τιμή, ἡ ιδιοκτησία». Καὶ συνεχίζει ὁ Καΐρης: «ἐὰν ἐμπνεύσῃς τὴν ὁμόνοιαν, τὴν συμφωνίαν, καὶ τὴν πρὸς τὴν Πατρίδα ἀγάπην· ἐὰν ὁδηγήσῃς τοὺς πολιτικούς της εἰς τὰ ἀληθινὰ αὐτῆς συμφέροντα, καὶ τοὺς πολεμικούς της εἰς τὴν ἀληθινὴν αὐτῆς δόξαν· ἐὰν κάμῃς, ὥστε νὰ εὐδαιμονῇ ἐσωτερικῶς εὐνομουμένη, καὶ νὰ θριαμβεύωσι τὰ ὅπλα της κατὰ τοῦ ἀσπόνδου ἐχθροῦ της, νὰ μένῃ ἀσάλευτος καὶ ἀκλόνητος ἡ ἀνεξαρτησία της, ἄθικτος ἡ αὐτονομία της», τότε εἶναι σίγουρο πὼς τὸ ὄνομά του θὰ χαραχθεῖ μὲ χρυσᾶ γράμματα στὸ βιβλίο τῆς Ἱστορίας. Ἕναν τέτοιο ἡγέτη περίμεναν οἱ Ἕλληνες πὼς θὰ τοὺς κυβερνοῦσε μετὰ τὸν ἀγῶνα τῆς Ἀνεξαρτησίας, ἕναν τέτοιο ἡγέτη σκιαγραφοῦσε καὶ ὁ Θεόφιλος Καΐρης.

Ὁ Γολγοθᾶς τοῦ Καποδίστρια εἶχε ἤδη ξεκινήσει. Ἤξερε πὼς τὸ ἔργο ποὺ ἀναλάμβανε, ἦταν δύσκολο. Δὲν λύγισε ὅμως οὔτε μία στιγμή. Σήκωσε τὸ Σταυρό του μέχρι τὸ τέλος. Δὲν ὑπολόγισε οὔτε τὴν ἴδια του τὴ ζωή, προκειμένου νὰ ὑπηρετήσει τὸ ἐθνικὸ καὶ μόνον συμφέρον. Ἔτσι τρία χρόνια ἀργότερα, στὶς 27 Σεπτεμβρίου 1831, ὁ Καποδίστριας δεχόταν τὴν ἄνανδρη δολοφονικὴ ἐπίθεση τοῦ Κωνσταντῆ καὶ τοῦ Γιώργη Μαυρομιχάλη, κι ἄφηνε τὴν τελευταία του πνοὴ ἔξω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τοῦ ἁγίου Σπυρίδωνος στὸ Ναύπλιο, χωρὶς νὰ προλάβει νὰ ὁλοκληρώσει τὸ ἱερὸ ἔργο τῆς ἀνόρθωσης τῆς Ἑλλάδας.
τοῦ Χαράλαμπου Στεργιούλη
Φιλολόγου-Δρ. Βυζαντινῆς Φιλολογίας Α.Π.Θ.
πηγηhttps://enromiosini.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.